linken



Vandaag 5 jaar geleden wandelde jij
zo onverwachts in mijn leven.  Je gaf
me gelijk het gevoel een vriend te
willen zijn, ook al was mijn vertrouwen
in de mens totaal zoek en zag ik geen
toekomst meer. Enkel het pad wat ik
tot nu toe had belopen waarin tekens 
de hoop, geborgenheid, liefde, geluk
en het vertrouwen in de medemens
was ontnomen.

Tot de dag dat jij me je hand van
vriendschap toereikte en me zei ik
help je hier doorheen. Bang en onzeker
durfde ik je toerijkende hand niet aan te nemen,maar jij gaf niet op. telkens er een
traan over mijn wangen liep was jij er voor
ze op te drogen en me weer op te vrolijken.
Als het regende was jij het die toch weer
de zon kon laten schijnen. Als ik weer eens
terug naar het verleden afdwaalde was jij er
om me te zeggen dat dit pad de verkeerde
weg vooruit was . Je werd mijn vriend,
mijn maatje waar ik telkens weer bij mocht
komen klagen nee niet even maar alle dagen.

Nooit heb je gezegd het is me te veel ik stop
ermee. Nu 5 jaar later zeg ik uit het diepst
van mijn hart dank je wel. Want dank zij jou oprechte vriendschap kijk ik niet meer
achteruit maar geniet ik van het uitzicht en
het pad dat met bloemen is bezaaid. Nooit
of te nimmer kan ik jou genoeg terug geven voor het geen jij mij hebt terug gegeven. Vertrouwen in de medemens en weer hoop
op een nieuwe toekomst een nieuwe leven waarin het verleden eindelijk na al die jaren een plaats heeft gekregen en ik nu volop kan genieten van het leven.


Dank je wel mijn vriend, mijn maatje Baro

Liefs Blauwhartje©2010



Gastenboek