linken

Na drie jaar vind ik een brief
terug aan jou geschreven. Haar
bestemming nooit bereikt omdat
ik de moed niet vond hem aan
je te sturen.

Langzaam ontvouw ik hem terug
open en bij het herlezen stroomt
er een waterval van tranen naar
beneden.

Want al die woorden die ik toen
heb geschreven. Hoe ik zonder
jouw toch maar verder moest
leven. Nu drie jaar later snijden
deze woorden mijn oude wonden
terug open.

Zul je mijn hart dan nooit verlaten?
Ik voelde toen zoveel liefde voor
jouw om me heen,maar jij liet
me door een onaanvaardbare
keuze alleen.

De leegte en de eenzaamheid het
is voor mij nu de bittere waarheid.
Mijn hart kan ik niet leren om jou
te vergeten. Zal ik ooit niet meer
van je kunnen houden?

Of zal ik bij iedere herinnering
om jou blijven rouwen? Heb ik
dan echt te veel van je gehouden?

De brief heb ik terug samen
gevouwen en boven de vlam van
een brandende kaars gehouden.
Zodat deze woorden voor altijd
zijn verdwenen en ik ze nooit of
te nimmer nog kan herlezen.

Liefde het is zo mooi als je het
aan iemand kunt geven. Maar
het doet zo immens pijn als je
je liefde met niemand kunt delen.

Liefs Blauwhartje©2008


Gastenboek