linken
Onder moeders vleugels

Driehonderdvijfenzestig
dagen geleden stopte jij
zo onverwachts met leven
zonder dat ik afscheid
van je kon nemen.

Vandaag één jaar later is
het net of de tijd al die tijd
is blijven stilstaan. En dat
het gisteren was dat jij
voorgoed bent weggegaan.

Het gemis van jou
aanwezigheid is een enorme
leegte die je hebt achtergelaten.

De geborgenheid onder 
moedersvleugels voor altijd
kwijt. Wind, storm en regen ik
moet het nu zonder jou
bescherming trotseren.

Toch het went zo moeilijk nu
je er niet meer bent, laat staan
of jou afwezigheid ooit went.
Nu probeer ik me te troosten
je bent niet alleen daarboven
Samen met papa kijk je nu op
je kinderen neer.

Toch ik weet je keert nooit
meer weer en dit doet
ontzettend zeer. Mama ik
mis je elke dag meer en
meer.


Liefs Blauwhartje©2008


Gastenboek