linken
sporen

Sporen van verdriet
dat men aan de
buitenkant niet ziet.
Een mooie bloem die
werd vertrappelt en
vernederd in het
opkomen van haar
bestaan.

Maar door de sporen
in haar jonge bestaan
vecht om te overleven
om al haar pracht en
schoonheid  te tonen
aan het leven.

Maar haar binnenkant
huilt van verdriet dat
men haar heeft,
aangedaan,die sporen
zullen eeuwig blijven
bestaan.

Al begint ze nu stilaan
open te bloeien de
zonnestralen die haar
gelaat al eens mogen
aaien.

Zodat ze haar hoofdje
al eens kan draaien en
weer stilletjes aan kan
open bloeien om toch
dat plaatsje te mogen
vinden in haar bestaan.

Al hangt er nog mist
en regen om haar
heen. Eens zal ze
helemaal open bloeien
en dan kun je genieten
van al haar schoonheid
en pracht die ze al die
jaren verborgen hield.
Door de sporen uit
haar pril bestaan.



Liefs Blauwhartje©2005


Gastenboek