linken


Toen je viel.
Was ik er om je op te rapen

Toen je verdrietig was.
Was ik er om je op te vrolijken.

Toen je tranen onophoudelijk
bleven stromen.
Was ik er om ze op te drogen.

Toen je wilde praten.
Was ik er om naar je te luisteren.

Toen je even een schouder zocht
om op te leunen.
Heb ik je mijn beide schouders
gegeven.

Maar toen ik onverwachts viel
en zonder hulp niet meer kon
opstaan. Toen heb je me gewoon
laten liggen. Je rug naar me
toegekeerd en de deur achter je
gesloten. Je hebt hierdoor niet
alleen op mijn hart getrapt maar
ook mijn ziel geraakt.

Nee ik voel ondanks alles geen
haat. De dag dat het verdriet
terug voor jouw deur staat, zal mijn
deur nog steeds voor je open staan.
Maar verwacht niet dat ik je weer zal
opvrolijken, je tranen zal helpen
drogen.

Doch ik zal naar je luisteren en je
daarna laten weten hoe hard het
was, toen jij mij de rug hebt toegekeerd
en dat het mij nu niet meer deert dat jij
nu niemand hebt die jou verdriet deelt.
Misschien zul je dan beseffen dat
vriendschap niet alleen uit nemen
bestaat, maar dat jezelf ook eens iets
aan een ander moet geven.



Liefs Blauwhartje©2010


Gastenboek